Na mijn vorige verhaal zijn we met de Zuid Koreaanse Dong-Gill gaan eten bij de Amerikaanse Bob en Nancy. Zij hebben zich als surrogaat ouders over ons ontfermd, wat zeker niet vervelend is! Zij hebben ons veel 'tips and trics' geleerd, hoewel we nog dagelijks bijleren. Afgelopen zaterdag wilden we naar Awassa om inkopen te doen en een simkaart aan te schaffen, maar toen het om 3 uur s middags nog niet duidelijk was of er een auto zou gaan -openbaar vervoer is niet heel erg aan te raden- besloten we om de plannen te wijzigen en met Dong-Gill en Bob te gaan hiken in de omgeving. We zijn naar een viewpoint gelopen waar we heel mooi uitzicht hadden over de omgeving, maar door de vochtigheid nog steeds geen blik op het Awassa meer konden werpen. Onderweg heel veel speciale vogels, vlinders en apen gezien, waar dit gebied ook bekend om staat.

Zondag waren we uitgenodigd bij een 'celebration'; Bob, Nancy en andere 'Peace Corps' vrijwilliger hadden geholpen tezamen met de plaatselijke jongens een professionele tour operation center op te zetten en vandaag was de officiële opening. Veel drukte en muziek, injira , gefermenteerde honing wijn en een koffie ceremonie was het gevolg. In de buurt liggen ook hot springs, dus gewapend met bikini en handdoek gingen we daar op af, om vervolgens een zwembad met meer Ethiopiërs dan water aan te treffen. We zagen het gek genoeg niet zitten om onze lelieblanke Westerse huidje te onthullen tegenover al het mannelijk – en vrouwelijk- schoon wat ons aan zat te staren, en tot teleurstelling van onze Ethiopische begeleider zijn we weer omgekeerd. Terug bij de celebration kregen we nog een koffie ceremonie, wat inhoud dat ze koffie gaan zetten en popcorn maken. Dit betekent echter niet een snel bakkie koffie, want de koffiebonen moeten zelfs dan nog geroosterd worden.. Afijn, twee uur later hadden we de koffie op en gingen we huiswaarts, tussen de akkers en hutjes door. Zo'n stoet blanke mensen trekt veel bekijks, en op de half uur durende wandeling werden we dan ook constant vergezeld door een groep kinderen.

Maandag was Birhanu weer op de campus, maar hij had alweer weinig tijd. Ook vertelde hij terloops dat hij de komende twee weken niet op de campus zal zijn, omdat er een verplichte 20-daagse nationale conference meeting is. Het positieve is dat hij ons heeft voorgesteld aan mensen die ons aan informatie kunnen helpen, en dat is voor Ethiopische begrippen al heel wat! Omdat we toch wel een keertje wilden beginnen met ons onderzoek, zijn we de rest van de dag data gaan verwerken op de laptop ..

Dinsdag was het nieuwjaarsdag, en volgens Ethiopische normen en waarden moet je deze dag bij je familie door brengen. Daar hebben wij dan ook gehoor aan gegeven en zijn we gaan brunchen bij Bob en Nancy. Omdat we ons toch wel aan willen passen aan de Ethiopische cultuur, hebben we vandaag vrij weinig gedaan.

Woensdag stond dan eindelijk Hawassa en het meer op het programma! Op de acceptabele tijd van 6 uur s ochtends stonden we braaf op de bus te wachten, die ons naar Hawassa zou brengen. Een uurtje later stonden we dan in wat een aangename stad moest voorstellen, maar wat in onze ogen een 'minder-sloppenwijk-ogende-stad-met-maar-liefst-een-paar-daadwerkelijke-gebouwen-in-plaats-van-golfplaten-hutjes' was. Hier hadden maar liefst 30 minuten de volledige aandacht van Birhanu, voordat hij weer op pad ging. Ik heb zondag weer met hem afgesproken, om dan met een andere professor om de tafel te zitten die ook met het SWAT model werkt, zodat we kunnen brainstormen over mijn onderzoek. Als dat zou gaan lukken, ben ik een gelukkig mens :) Tussen de middag hebben we bij een hotel gegeten, om een vermogen van maar liefst 4 euro uit te geven voor een pizza! Maar allejeetje, een pizza heeft nog nooit zo goddelijk gesmaakt!! We hadden er gelijk nog maar eentje 'to-go' besteld, als avondeten.. Daarna hebben we er drie uur over gedaan om terug te komen, heel schappelijk gezien de afstand van maar liefst 40 km ..

Nadat het donderdagochtend enorm had geregend, ben ik s middags in de volle zon met Bob en Carl gaan hiken. Zij gaan hier samen de hikingtrails in kaart brengen, en ik vond het een goed moment om de GPS uit te proberen. Het eerste gedeelte was nog wel te doen, maar daarna werd de afgrond naast het pad steeds dieper en het steeds meer onbegaanbaar. Daarnaast was het pad spekglad geworden door de vele regen van die ochtend, en met vallen en opstaan liep ik achter de mannen aan. Toen het op een gegeven moment het echt niet meer te doen was, zijn we maar omgekeerd. In de tussentijd hoorde we het al continue onweren, maar we dachten de hemelse tranen wel op zouden zijn na de regen van die ochtend. Niets was minder waar, want met nog 1 kilometer tot de eindstreep begon het toch te hozen, een tropische regenbui is er niets bij ..

Vandaag staat er vooralsnog niet heel veel op planning, morgen ook niet denk ik zo.. Zondag naar Hawassa en in de loop van volgende week gaan we de helse rit weer terug naar Addis maken, om luchtfoto's te halen.

Wordt vervolgd..

Liefs van mij