Ik was gebleven bij vorige week zaterdag. Die dag ben zijn we weer gaan hiken met Bob, Carl en Dong-Gill om de trails rond de hotsprings in Wondo Genet in kaart te brengen. Er gingen twee lokale gidsen mee, die mij meteen veel konden uitleggen over het landgebruik in het gebied. Heel de dag hadden we prima weer, totdat de laatste 20 minuten de weergoden verschrikkelijk nieuws kregen en de sluizen wagenwijd open zetten. Om te vieren dat we zelfs onze onderbroeken niet meer hoefden te wassen, hebben we maar een biertje genomen bij aankomst op de campus.. s Avonds hadden we de goodbye party van Carl, om dit te vieren had hij een fles gefermenteerde druivensap mee genomen (op het etiket stond red wine, maar als er door meerdere mensen cola mee gemixt wordt, weet je dat het daar niet eens op lijkt ..).

Zondag zijn we weer naar Hawassa gegaan, om met iemand te babbelen die ook met het SWAT model werkt. Ik ben daar gelukkig wel wat wijzer door geworden en heb hierdoor ook weer een beetje zicht op mijn onderzoek gekregen! S middags hebben we een boottochtje over het Hawassa meer gemaakt om de plaatselijke nijlpaardenkolonie met een bezoekje te vereren. Met Rastaman als kapitein kwamen we toch best dicht bij de kolonie, en met alle Zuid-Afrikaanse waarschuwingen over deze schepsels nog vers in mijn geheugen, ging het zweet over mijn lichaam lopen als de runoff in dit gebied na een fikse regenbui ... Gelukkig besloot Rastaman om niet snel daarna weer naar huis te varen, waarna ik vervolgens de hele terugreis niets van de omgeving heb mee gekregen omdat onze mede-bootgenoot op een romantisch boottochtje met zijn vriendin liever vertelt hoe graag hij zou willen dat ik in Afrika kom wonen ... Na hem overtuigd te hebben dat ik hier niet mag wonen van mijn vader de politieman, ik al jaaaáren getrouwd ben en niet in het bezit van een mobiele telefoon ben, zijn onze wegen gescheiden en zijn we vrij soepeltjes weer op onze thuisbasis gearriveerd.

Maandag heb ik een dagje achter de laptop gezeten. Dinsdagmiddag zijn we richting Hawassa gegaan om daar de nacht in gezelschap van heel veel beestjes door te brengen, om vervolgens woensdagochtend om half 7 de bus naar Addis te nemen. De bus zelf was een prima touringbus, maar desondanks waren we pas om 13 uur in Addis door alle chaos op de weg. Enig minpuntje was dat de buschauffeur een innige relatie onderhield met de toeter, en dus van slapen weinig terecht kwam. We hadden van tevoren een backpackers uitgezocht om te overnachten, maar na het zien van de kamer hebben we besloten om toch maar iets meer geld uit te geven en in een fatsoenlijk hotel te overnachten. Na de lunch zijn we meteen naar de Ethiopian Mapping Agency gelopen om luchtfoto's aan te vragen, want als dit op Afrikaanse snelheid gebeurt zou het nog wel even kunnen gaan duren. Eenmaal daar kwamen we er achter dat er helemaal geen recente luchtfoto's waren, waardoor Priscilla haar onderzoek een beetje in het water zag vallen. Na een belletje naar Nederland bleek dat wel mee te vallen en moesten we de volgende dag terug komen om andere beelden aan te vragen.

Omdat we op een brief vanuit Wondo Genet moesten wachten, besloten we donderdag maar te gaan shoppen. Dit wordt alleen enorm bemoeilijkt door de enorme hoeveelheid zwervers, bedelaars en andere mensen die je aanklampen in Addis, alsook het ontbreken van enig fatsoenlijk winkel.. Na twee uur aan ons boodschappenlijstje gewerkt te hebben besloten we om rechtsomkeert te maken en de veiligheid van het hotel op te zoeken. Ons, door heftig veldwerk geteisterde lichaam kon wel een verwenbeurtje gebruiken en om daar gehoor aan te geven hebben we een heerlijke massage ondergaan. Ondanks deze massage waren we vrijdag al 'Addis-moe' en hebben we de mensen van de Mapping Agency flink laten werken zodat we diezelfde dag nog naar huis konden. Na vruchtenloze pogingen om aan geld te komen, zijn we s middags weer in een sardientjesbus gestapt om vervolgens muurvast in de file te komen staan. Ik had weer een zitplaats waar ik van tevoren niet had gedacht dat zelfs mijn halve bil daar kon zitten, maar laat de zwaartekracht zijn werk doen en men zit :) Binnen een uur waren de sardientjes al gaar, dat gaat heel snel bij een temperatuur van 40 graden, ramen dicht en een propvolle bus! Doe daar nog een schepje 'muziek standje aller-hardst' bij, waardoor ik helemaal uitgekookt was toen we na 6 uur in Shashamene aankwamen. Eenmaal in Wondo aan gekomen konden we nog een paar keer van bungalow verwisselen omdat er steeds iets essentieels het niet deed (zoals warm water :)), maar dat mocht de pret niet drukken, die nacht hebben we heerlijk geslapen!

Gister hebben we niet heel veel gedaan, behalve dan de receptiejongen de hele dag lastig gevallen met de gebreken aan onze bungalow. Vandaag ziet het er weer niet naar uit dat we veel doen, aangezien het regent, de stroom al een paar keer is uitgevallen en de hele campus uitgestorven is. De komende week zullen we ons bezig gaan houden met het in kaart brengen van het landgebruik hier.

Wordt vervolgd!

Liefs van mij